ÇAKIL TAŞLARI
BÖLÜM 1
“Yalancının Mumu Yatsıya Kadar Yanarmış.”

Herşey öğrenilmiştir.Artık bizim 5linin yalanları sona ermiştir.Hepsini bir arada basmıştır aileleri.Onlar için iyi veya kötü bir yolun görünüyordur.Herşey yeni başlamıştır.

Süleyman Efendi:Ekkremmm.
Ekrem:İşte yandık.Off..

Süleyman Efendi içeriye girer ve gördüğü görüntü karşısında şok olur.Ekrem oradadır ve arkasında saklanan Sevil vardır.Ayrıca kızı Hüsna ve diğer torunu Nisanur orada duruyordur.Süleyman Efendi gözlerini faltaşı gibi açarak herkese bakmıştır.Hesap sorma sırası gelmişçe bir ifadeyle…
Süleyman Efendi:Sevil kızım.
Sevil: (utana,sıkıLa Ekrem’in arkasından çıkar.)
Süleyman Efendi:Sen bunu bana nasıL yaptın terbiyesiz?
Sevil:Sülayman amca,çok üzgünüm.
Süleyman Efendi:Sus,birde bana kendini terbiyeli ve saygılı biri olarak gösteriyorsun.
Sevil:Ama,ama sü…
Ekrem:Dede onun hiçbir suçu yok.Onları biz kandırdık.Sonra onlarda bizimle burada ders almaya başladı.
Süleyman Efendi:Biliyorum hayta.Sen adam olamicaksın.
Ekrem:Dede,n’apim?Kazanamadım ben.Sana bunu söyleseydim napardın sen bana biliyor musun? Hayatımı yaşayamadan kalırdım ben.
Süleyman Efendi:Benim gözüme görünme Ekreem.
Süleyman Efendi hepsine kızmıştır.Hepsi evlerine doğru dağılıyordur.Sevil ise gurur yapıp Süleyman Efendi’nin arkasından hızlıca çıkmıştır.Ekrem ile gittikleri yere.İlk defa Ekrem ‘in omzuna başını yasladığı yere.
Sevil: (Gözleri dolmuştur ve ağlamaya başlamıştır.Bunu durdurmaya çalışıyordur.) N’eden ben?Neden hep ben?
Cihan:Sevil,iyi misin?
Sevil: (arkasını döner Cihan’ı görür.Hemen önüne dönerek göz yaşlarını siler.) Gelsene.
Cihan: (Sevil’in yanına oturarak) Nasılsın?
Sevil:N’eden hep ben,neden hep biz.Bir tarafta annemler,bir tarafta bu yalan,bir tarafta da Ekrem.Herşey çok karışık.Hiçbir şey düşünemiyorum artık.
Cihan:Düşünme zaten.Herşeyi kendine bırak.
Sevil: ( Cihan’a dönerek) Sence bunu nasıl yapabilirim?
Cihan:Yanii ailen konusunda gerekli olayı onlara bırakmalısın.Onlar n’apacaklarını bilirler.Bu yalan konusuna gelince.Durumun benimkinden farksız değil.Aynıyız yani.Abime bunu söylemek çok zor.Ve Ekrem konusuna gelince.Bana güvenki o çok iyi birisi.
Sevil:Ama Cihan o bizi kan..
Cihan:Evet Sevil.O bizi kandırdı.Ama şimdi bak.Çok iyi arkadaş olduk.Birbirimize omuz olduk.Haa.Sence o böyle kötü biri olsa bize omuz olur muydu?Haa?
Sevil:Yanii,hayır.
Cihan:Bak Sevil.Şu Ekrem işini bir düşün.Şimdi benim gitmem gerekiyor.
Cihan Sevil’in yanından kalkarak uzaklaşır oradan.Sevil Cihan’ın söylediklerini düşünür ve Cihan’ın haklı olduğunu düşünmeye başlar.Müzik çalarını alır ve kulağına takar.Müzik çalar’ın tuşlarıyla istediği şarkıyı seçmektedir.
“Parça 1-Umut Kaya/Mevsimler Geçerken”
Sevil müziğin o ruhun derinlikle giren melodisiyle kendisinden geçerken denizi izliyor ve Ekrem’i düşünüyordu.Aslında kendisine yediremese de bir gerçek vardı.Sevil’de Ekrem’den hoşlanıyordu.Ona tokadı ise ilk defa böyle bir şeyle karşılaşması yüzündedi.Ona karşılık veremezdi.Çünkü sert görünmeye çalışıyordu.İlişki olursa aralarında belki ona karşı daha olumlu davranabilirdi.Sevil Ekrem’le olduğu zamanları hatırlarken Sevil’İn yanına birden birisi oturdu.Sevil kulaklığını hemen çıkartarak yanına oturan kişiye döndü.Bu Ekrem’di.
Sevil: (utandı ve önüne döndü.) Şeey.Meraba.
Ekrem:Meraba.Nasılsın?
Sevil:İyiyim sen?
Ekrem:Bende iyiyim sağol.
Sevil:Konuşabilir miyiz?
Ekrem:Tabii. (heyecanlanır ve gülümser.)
Sevil:Dün attığım tokat için üzgünüm.
Ekrem:Hata aslında bendeydi galiba.
Sevil: (derin bir nefes alır ve Ekrem’e döner.) Bence hatalı sen değildin.
Ekrem:Nasıl yani?
Sevil: Duygularını dile getirdin.Gerçekleri görmemi sağladın.Şimdi bilmiyorum.Kafam biraz karışık.Seni sevip sevmediğimi bilmiyorum.
Ekrem: (Sevil’e bakmaya devam eder.)
Sevil:Yanii bilmiyorum işte.Aramızda bir şey olur mu yoksa olmaz mı.Bilemiyorum gerçekten.
Ekrem:Pekii,düşünürsen akşama kadar.Bana cevap verir misin?
Sevil: (Ekrem’e bakar.Yavaştan yanakları kızarmaya başlamıştır.Hafif bir gülümseme yapar.Elini Ekrem’in eline götürür ve Ekrem’in elinin üstüne koyar.)Mutlaka.
Ekrem: (gülümser.)
Sevil: (Telefon gelir.) Alo,efendim.Ne,nasıl.Tamam,tamam geliyorum.
Ekrem:N’oldu?
Sevil:Annem eve gelmiş.Bişi olucak mı merak ediyorum.Ben gidiyorum.Tamam.
Ekrem:Tamam.Haberdar et beni.

Sevil çantasını alır.Ve hızlıca oradan uzaklaşır.Eve doğru ilerler.

hayırlı olsun
dvm lütfen
çk gzl olmuş

güzele benziyo canim

Çok güzell

Çok güzel devam

senaryon hayirli olsunn ilk bolum guzeldi devamini dilerim